Wat is domotica?

Integratie van technologie en diensten binnen de woonomgeving


Het woord Domotica is een samentrekking van het Latijnse woord voor huis "domus" en informatica, telematica en robotica
 

Definitie


Onze definitie van Domotica is: "De integratie van technologie en diensten, ten behoeve van een betere kwaliteit van wonen en leven."

Bij Domotica draait het niet alleen om integratie van techniek en bediening in de woning, maar ook om de dienstverlening van buitenaf naar de woning. Smart Homes ziet Domotica dan ook breder dan het plaatsen van veredelde stand-alone systemen in een woning.

In zeker opzicht is de auto een mooi voorbeeld: de autoradio gaat zachter als u gebeld wordt, ingebouwde navigatiesystemen en met één druk op de knop schakelt u alles uit. Deze toepassingen hebben sluipend hun intrede gedaan in de auto. Fabrikanten hebben auto's veiliger en comfortabeler gemaakt en nu wil de autogebruiker niet meer zonder die toepassingen.  De woning zou ook moeten worden voorzien van intelligentie zodat verschillende toepassingen mogelijk zijn.

In de bouwkolom wordt hier door opdrachtgevers en uitvoerende partijen nog weinig aan gedaan. Gevolg is dat huizen opgeleverd worden met voorzieningen die de afgelopen 40 jaar niet gewijzigd zijn.Tot nu toe is het probleem dat nog maar weinigen zich geroepen voelen om een nieuwbouwwoning zo af te leveren; noch de woningcorporatie, noch de projectontwikkelaar, noch de aannemer, noch de installateur en noch de architect. Daarom moeten we het nog vaak doen met voorzieningen in de woning die al bijna 40 jaar niet veranderd zijn.
 
 

Niveaus van Domotica


Er zijn vijf verschillende niveaus van woningautomatisering te onderscheiden, waarbij in de optiek van Smart Homes pas vanaf het derde niveau echt sprake is van domotica:
 

  • Woningen met intelligente objecten: woningen met losse standalone objecten en toepassingen die intelligent functioneren.

  • Woningen met intelligente communicerende objecten: woningen met objecten en toepassingen die intelligent functioneren en ook onderling informatie uitwisselen om de functionaliteit te verhogen.

  • Communicerende woningen: woningen met interne en externe netwerken, waardoor interactie tussen systemen en bediening over afstand mogelijk is, alsmede toegang tot informatie en diensten van zowel binnen als buiten het huis.

  • Lerende woningen: woningen waarin patronen van activiteit worden herkend en waarin deze gegevens gebruikt worden om de technologie in de woning af te stemmen op de behoeften van de gebruikers.

  • Reagerende woningen: woningen waarin de activiteiten en locaties van mensen en objecten voortdurend geregistreerd worden om aan de hand van deze informatie de technologie in de woning proactief te laten anticiperen op de behoeften van de gebruikers.

 

Bron: Francis K. Aldrich – Inside the Smart Home.